سوره العصر مكّى است ، و باتّفاق مفسّرين سه آيه است . اختلاف آن : در دو آيه ، وَ الْعَصْرِ غير مكى و مدنى اخير بالحق مكى و مدنى اخير فضيلت آن : در حديث ابى بن كعب است ، كه هر كس آن را قرائت كند خداوند ختم فرمايد براى او بصبر و در روز قيامت با اصحاب حق بوده باشد . حسين بن ابى العلاء از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السلام روايت كرده كه فرمود : كسى كه در نوافلش و العصر را قرائت كند خداوند او را در روز قيامت برانگيزد در حالى كه چهره و صورتش درخشنده و لبانش پر خنده و چشمانش روشن تا داخل بهشت گردد . توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل : خداوند سبحان آن سوره را پايان بوعيد از الهاء و سرگرمى به تكاثر و اين سوره را شروع نمود به مثل آن و اينكه انسانى در خسرانست مگر مؤمن صالح ، پس فرمود :